دسترسی سریع


برای شرکت در تست ها و یا مشاهده نتایج و تفسیر آزمون ها از این بخش استفاده نمایید

در باره اختلال بیش فعالی کمبود توجه


کودکان و بزرگسالان ئچار اختلال بیش فعالی کمبود توجه نیازمند تفاهم ، همدلی و راهنمایی از سوی پدر و مادر، خانواده و آموزگاران هستند تا به بالاترین سطح توان بالقوه و توانمندی های خود دست یابند.
برای کودکان سنین دبستانی، محرومیت، سرزنش کردن و خشم ممکن است در ساختار خانواده پیش از عنوان شدن تشخیص اختلال بیش فعالی کمبود توجه برای کودک وجود داشته باشد.

کودکان و پدران و مادران ممکن است نیازمند دریافت کمک های ویژه در زمینه چیره شدن بر احساسات منفی باشند. دست اندرکاران حرفه ای بهداشت روان می توانند در آموزش دادن پدران و مادران در باره چگونگی تاثیر آن بر خانواده کمک کنند. آنها می توانند در زمینه گسترش مهارت های تازه، نگرش ها و شیوه های ارتباط با یگدیگر، یاری برسانند. پدران و مادران، آموزگاران و اعضای خانواده می توانند با دادن پس خوراند منفی یا مثبت به رفتار های معینی و برقراری مقررات صریح و روشن و شیوه های معمول ساخت یافته، به فرد کمک کنند تا به رفتارهایش کنترل داشته باشد.

درمانگران می توانند به کودکان مهارت های اجتماعی بیاموزند. برای نمونه ، چگونه برای رسیدن نوبتشان در بازی منتظر بمانند. اسباب بازی هایشان را در اختیار کودکان دیگر بگذارند. چگونه از سایرین درخواست کمک کنند؛ یا در برابر اذیت و آذار دیگران واکنش نشان دهند؛ یاد بگیرند که چکونه از حالت های چهره دیگران و لحن صدای آنان به حالت های درونی اشان پی ببرند و چگونه به آنها پاسخ دهند.

آموزش مهارت های والدینی ( آموزش مدیریت رفتار والدین ) به والدین مهارت هایی را آموزش می دهد که برای تشویق و پاداش دادن به رفتارهای مثبت در کودکانشان به آنها نیاز دارند. این آموزش به پدران و مادران کمک می کند تا چگونگی به کارگیری یک نظام پاداش و پیامدهای تغییر رفتار کودک را فرا بگیرد. در این آموزش ها، پدران و مادران می اموزند که بی درنگ پس خوراند مثبت را برای رفتارهایی که مایلند آن را تقویت کنند، پاداش مثبت بدهند و رفتارهایی را که قصد خاموش کردن آن را دارند، نادیده بگیرند.

منبع:

Attention deficiet hyperactivity disorder.
http://www.nimh.nih.gov.