دسترسی سریع


برای شرکت در تست ها و یا مشاهده نتایج و تفسیر آزمون ها از این بخش استفاده نمایید

اختلال کشیدن مو ها تریکوتیلومانیا

اختلال کشیدن موهای بدن  یا "مو کنی " گونه ای اختلال است که به عمل کندن پیوسته موهای سر یا همه نقاطی که در آنها مو رشد می کند، با دست گفته می شود .این بیماری یا عادت غالباً با يک احساس تنش و فشار دروني همراه است.

این اختلال از دیر باز وجود داشته است، اما به دلیل شرمساری و خچالت، از گفتگو در باره آن خودداری می شده است. در بسیاری از کشورهای پیش رفته صنعتی جهان تنها در چند دهه اخیر در زمینه این اختلال در رسانه های همگانی بحث شده است.

برخی از کارشناسان بهداشت روان این اختلال را یکی از زیر گروه های اختلال وسواسی- اجباری دانسته اند، زیرا علایم آنها با هم شباهت بسیار نزدیکی دارند.

هنگامی که فرد نمی تواند در برابر تمایل به بیرون کشیدن موهای بدن خود مقاومت کند، ممکن است موها روی سر، ابرو یا مژه ها را بکشد یا بکند.

اختلال کشیدن مو در نوجوانان و بزرگسالان جوان بیشتر دیده می شود و بیشتر از پسران، دختران را گرفتار می کند.

علائم  کشیدن یا کندن موها

افرادی که دچار این اختلال هستند میل شدیدی به بیرون کشیدن موهای بدن خود دارند و تا هنگامی که این کار را انجام ندهند تنش فزاینده ای را تجربه می کنند و تنها پس از بیرون کشیدن موهایشان، احساس آرامش می کنند.

ممکن است فرد در واکنش به وضعیت استرس زا گاهی موهای خود را بیرون بکشد یا ممکن است بدون فکر کردن در این زمینه آن را  انجام دهد.

بیشتر کسانی که دچار این اختلال می شوند، موهای سر خود را بیرون می کشند، اما برخی موها در مناطق دیگر مانند موهای ابرو، مژه، موهای زیر بغل، ناحیه تناسلی و  ریش یا سبیل نیز ممکن است بیرون کشیده شوند.

تکه های خالی و طاس مانند روی سر افراد دچار این اختلال شکل غیر عادی دارند و ممکن است یک طرف را بیش از سمت دیگری تحت تأثیر قرار دهند.

همچنین موهای مژه و یا ابروی این افراد ممکن است به کلی از بین رفته باشد.

اختلال کشیدن مو ممکن است باعث احساس شرم و عزت نفس پایین شود.

می تواند سبب محرومیت فرد از شرکت در فعالیت های اجتماعی و تفریحی مورد علاقه اش گردد. بیشتر افراد مبتلا به کندن مو احساساتی مانند افسردگی ، نداشتن جذابیت فیزیکی و کم ارزشی را گزارش می کنند.

افراد آسیب دیده ممکن است بکوشند شرایط خود را حفظ کنند.

علل موکنی

دقیقاً  روشن نیست که چه عواملی در بروز این اختلال موثر هستند اما عوامل زیر با بروز آن مربوط دانسته شده اند:

شیوه برخورد با استرس یا اضطراب،

نبود تعادل شیمیایی در مغز، همانند اختلال وسواسی – اجباری،

تغییر در میزان ترشح هورمون ها در دوران بلوغ و

گونه ایی از خود آزار ی به دنبال رهایی از پریشانی هیجانی .

برای برخی افراد، کشیدن مو می تواند نوعی اعتیاد باشد. هرچه بیشتر موهای خود را بیرون بکشند، تمایل بیشتری به ادامه کار پیدا می کنند.

برخی پژوهشگران دریافته اند که نزدیک به 20٪ از کسانی که دچار اختلال کشیدن مو هستند، موهای کشیده شده خود را می خورند یا می جوند و یا  ریشه آن را می بلعند.

این رفتار می تواند به قرارگرفتن موها در بين دندانها و به طور جدي تر به گلوله شدن موها در معده و دستگاه گوارش شود؛ که خود بروز علائمی همچون  درد معده، تهوع، استفراغ و گاهی دیدن خون و یا گلوله های مو در مدفوع   را به دنبال داشته باشد. همچنین می تواند باعث بوی بسیار بد بازدم ، اشتهای ضعیف ، یبوست ، گاز بیش از اندازه در روده ها، اسهال ، انسداد روده و حتی سوراخ شدن روده شود. این اختلال می تواند کارکرد کبد و لوزالمعده را تغییر دهد. گاهی پزشک می تواند با فشار ملایم بر ناحیه بالایی و چپ شکم بیمار ، این اختلال را تشخیص دهد.  اختلال بلعیدن مو را می توان با بهره گیری از اشعه ایکس، مخصوص دستگاه گوارش فوقانی، آندوسکوپی یا استفاده از سونوگرافی تشخیص داد. جراحی شایع ترین شیوه درمان است.

کودکان و اختلال کشیدن مو

هنگامی که کودکان دبستانی علائم اختلال کشیدن مو را نشان  می دهند، لازم است که به یک متخصص برای تشخیص دقیق و همچنین درمان احتمالی مراجعه شود.

بررسی های انجام شده بروز این اختلال را در کودکان به دو دسته تقسیم کرده اند: آغاز زود هنگام و شروع دیر هنگام.

هنگامی که این اختلال از سالهای آغازین شروع می شود ، به عنوان یک عادت تلقی می شود. چنین پنداشته می شود که کودک این کار را برای " به دست آوردن آرامش " انجام می دهد تا رهایی از تنش یا اضطراب که معمولاً پیش از کشیدن مو رخ می دهد. پژوهشگران بر این باورند که این رفتار موقتی است و از میان می رود. همچنین ، بررسی ها نشان داده اند که بعید است کودک در سال های بعدی زندگی دچار اختلال کشیدن مو شود.