دسترسی سریع


برای شرکت در تست ها و یا مشاهده نتایج و تفسیر آزمون ها از این بخش استفاده نمایید

همه گیری کرونا و بهداشت روان

ترس، نگرانی و استرس واکنش های عادی در برابر احساس تهدید یا تهدیدهای واقعی و در هنگام رو برو شدن با موارد ناشناخته است. بنابراین طبیعی و قابل درک است که مردم در زمینه همه گیری COVID-19 دچار ترس شوند.

افزون بر ترس از گرفتار شدن به یک ویروس در بیماری همه گیر مانند COVID-19، تغییرات چشمگیری در زندگی روزمره ما پدید می آید، زیرا حرکات و میزان تلاش ما در پشتیبانی از فعالیت ها برای مهار و کند کردن شیوع ویروس محدود شده است. در رویارویی با واقعیت های جدید کار در خانه، بیکاری موقت، ادامه آموزش کودکان در خانه و قطع تماس جسمی با سایر اعضای خانواده، دوستان و همکاران، مهم است که ما از نظر روحی و روانی و همچنین سلامت جسمی از خود مراقبت کنیم.

سازمان جهانی بهداشت، همراه با سایر دست اندرکاران بهداشت روان جامعه، در طول بیماری همه گیر COVID-19 برای کارکنان بهداشت، مدیران مراکز درمانی، افرادی که مسئول نگهداری  کودکان، سالمندان و عموم مردم هستند، راهنمایی و مشاوره ای ارائه می دهد تا نگهدار بهداشت روان جامعه بشری باشند.

در ماه مارس 2003 بیماری همه گیر SARS مانند طوفانی ناگهانی هنگ کنگ را درنوردید. به سختی آسیب رساند و پس از چندی از میان رفت.اما هنگامی که پرونده بیماری بسته شد، رنج پایان نیافت. چهار سال پس از آن، دانشمندان به نکته نگران کننده ای پی بردند. بیش از 40 درصد از بازماندگان دارای یک بیماری روانشناختی فعال، بیشتر به صورت " استرس پس از ضربه" (PTSD )، افسردگی و وسواس فکری بودند.

بیماری ویرانگر کرونا در سراسر جهان ماه ها است که در حال گسترش است و همه نشانه ها گویای آن هستند که به زودی به پایان نمی رسد. اگر تجربه  SARS  درسی داشته باشد، هشدار در زمینه تأثیرات ثانویه بیماری بر بهداشت روان افراد بازمانده خواهد بود.

براساس داده های سرشماری اداره آمار آمریکا، هم اکنون، یک سوم مردم آمریکا احساس اضطراب شدید دارند و نزدیک به یک چهارم آنان دچار افسردگی شده اند. یک بررسی نشان داده است که این بیماری همه گیر بر سلامت روان 56 درصد از بزرگسالان این کشور تأثیر منفی گذاشته است. این وضعیت به ویژه برای برخی از گروه های آسیب پذیر جدی است.  کارکنان مراقبت های بهداشتی، بیماران مبتلا به  COVID-19که بهبودی می یابند، افرادی که عزیزان خود را از دست داده اند و ... با خطر جدی گرفتار شدن در اختلال استرس پس از ضربه روبرو هستند.

 بیشتر افراد در برابر فاجعه ایستادگی می کنند و تنها درصد کمی از آنها دچار بیماری های مزمن می شوند. اما در یک کشور صد میلیونی فرضی، همان درصد های کم، شمار زیادی بیمار نیازمند خدمات بهداشتی درمانی در اندازه های چند صد هزار نفری خواهند بود. در کشوری که حتی در شرایط عادی، کمتر از نیم میلیون بزرگسال مبتلا به بیماری های روانی، را درمان می کند، این تعداد، یک مشکل بزرگ است "

در این شرایط، برخی مراکز مهم واکنش سریع در برابر فاجعه، جایگاه خود را از دست می دهند. افراد نمی توانند برای دریافت کمک به یک مکان معین  مراجعه کنند. ارائه دهندگان کمک های اولیه روانشناختی نمی توانند افرادی را که در گوشه و کنار خیابان ها سرگردان هستند دریابند. بسته های مورد نیاز بازماندگان ممکن است از جاهای دور وارد یک منطقه شوند، اما به آسانی در دسترس برخی از افراد مانند سالمندان یا افراد کم توان ذهنی و جسمی قرار نگیرند

اثرات بیماری همه گیر برخلاف زلزله یا آتش سوزی های گسترده، نامرئی است و همین امر باعث اضطراب بیشتر می شود.

 نگامی که  آتش سوزی به پایان رسید، شعله های آتش فرو می نشیند و دود از میان می رود. " سپس مراحل بازسازی را که دقیقاً مشخص است آغاز می شود. 

استرس در هنگام شیوع بیماری همه گیر می تواند با موارد زیر همراه باشد:

  • احساس نگرانی در باره تندرستی خود و عزیزان، وضعیت مالی نامناسب، از دست دادن شغل یا از میان رفتن خدمات پشتیبانی که به آنها نیاز دارید
  • تغییر در الگوی خواب یا خوراک
  • مشکل در خوابیدن یا تمرکز کردن
  • بد تر شدن مشکلات مزمن سلامت
  • بد تر شدن شرایط بهداشت روان
  • افزایش مصرف دخانیات  و سایر مواد

ممکن است در این دوران، استرس بیشتری را تجربه کنید. ترس و اضطراب می تواند بسیار زیاد باشد و باعث احساسات شدید شود.

از این رو مراقبت از بهداشت روانی بازماندگان، برقراری ارتباط با همدلی با آنان، و کمک به افرادی که از استرس یا پریشانی شدید رنج می برند، از اولویت های دوران شیوع بیماری و "پسا کرونا "به شمار می رود.

 

چگونگی واکنش افراد در برابر استرس در طول بیماری همه گیر COVID-19 می تواند بسته به پیش زمینه آنان، حمایت های اجتماعی در دسترس از سوی خانواده یا دوستان، وضعیت مالی ایشان، پیشینه سلامتی و هیجانی اشان، جامعه ای که در آن زندگی می کنند و بسیاری از عوامل دیگر متفاوت باشد.

 

افرادی که ممکن است با شدت بیشتری نسبت به این استرس واکنش نشان دهند عبارتند از:

  • افرادی که در معرض خطر بیشترنسبت به گرفتار شدن به این بیماری هستند (برای نمونه سالمندان و افراد دچار بیماری های ویژه یا مزمن)
  • کودکان و نوجوانان
  • افرادی که از سایر اعضای خانواده مراقبت می کنند
  • کارگران خط مقدم مبارزه با بیماری مانند ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ،افرادی که مواد اعتیاد آور مصرف می کنند
  • افرادی که شغل خود را از دست داده اند، ساعات کاری خود را کاهش داده اند یا با تغییرات اساسی دیگری در اشتغال خود روبرو هستند
  • افرادی که معلولیت دارند یا تأخیر در رشد دارند
  • افرادی که جدا از دیگران زندگی می کنند از جمله افراد تنها و افرادی که در مناطق روستایی یا مرزی هستند
  • اقلیتهای نژادی و قومی
  • افرادی که به زبان اصلی خود به اطلاعات دسترسی ندارند
  • افراد بی خانمان

 

مواظب خود و جامعه خود باشید

مراقبت از دوستان و خانواده می تواند یک استرس تسکین دهنده باشد ، اما باید با مراقبت از خود متعادل باشد. کمک به دیگران برای کنار آمدن با استرس ، از جمله با ارائه پشتیبانی اجتماعی، می تواند جامعه را نیرومند تر کند. در هنگام افزایش فاصله اجتماعی، افراد هنوز هم می توانند ارتباطات اجتماعی را حفظ کرده و از سلامت روانی خود مراقبت کنند. تماس های تلفنی یا گپ های ویدیویی می تواند به آنان کمک کند احساس ارتباط اجتماعی بیشتر و احساس تنهایی و دورافتادگی کمتر داشته باشند.

 

راههای سالم برای مقابله با استرس

  • اگر بیمار و نگران COVID-19 هستید، پیش از انجام هرگونه خود درمانی با یک متخصص بهداشت تماس بگیرید
  • جویا شوید که در کجا و چگونه می توانید به درمان و سایر خدمات و منابع پشتیبانی، از جمله مشاوره یا درمان به صورت حضوری یا از طریق خدمات از راه دور دسترسی پیدا کنید
  • مراقب سلامت روانی و هیجانی خود باشید. مراقبت از سلامت روانشناختی شما به شما کمک می کند تا به روشنی فکر کنید و به نیازهای فوری برای نگهداری از خود و خانواده خود واکنش نشان دهید
  • از گوش دادن پیوسته به اخبار، از جمله مواردی که در رسانه های اجتماعی و فضاهای مجازی وجود دارد، بپرهیزید. شنیدن پی درپی اخبار مربوط به همه گیری می تواند ناراحت کننده باشد
  • مراقب بدن خود باشید
  • نفس عمیق بکشید
  • سعی کنید وعده های غذایی سالم و متعادل بخورید
  • به طور منظم ورزش کنید
  • باندازه کافی بخوابید
  • بکوشید ساعاتی را به فعالیتهایی که از آنها لذت می برید بپردازید.
  • با دیگران در ارتباط باشید. با افرادی که به شما احساس خوبی می دهند، گفتگو کنید
  • با سازمان های جامعه نگر ارتباط برقرار کنید. در حالی که اقدامات دوردست اجتماعی وجود دارد، اتصال به اینترنت، از طریق رسانه های اجتماعی، یا به کمک تلفن یا نامه را در نظر داشته باشید.
  • داشتن اطلاعات درست در باره COVID-19 و گوش ندادن به شایعات می تواند به کاهش استرس کمک کند. درک خطر برای خود و افرادی که به آنها اهمیت می دهید می تواند به شما در ارتباط با دیگران یاری دهد و شیوع آن کمتر استرس زا باشد.