دسترسی سریع


برای شرکت در تست ها و یا مشاهده نتایج و تفسیر آزمون ها از این بخش استفاده نمایید

اعتیاد به اینترنت و اختلال شخصیتی درجمعیت عمومی

از آنجا که اینترنت در بسیاری از زمینه ها به ابزاری مهمی در زندگی همگان تبدیل شده است، علاقه زیادی به پژوهش در زمینه کاربرد مشکل زای اینترنت پدید آمده است. از این رو، اختلال های مربوط به اینترنت در بسیاری از دیدگاه های گوناگون مورد بحث قرار گرفته است.

بحث بر سر این است که آیا به کارگیری مشکل ساز اینترنت می تواند به خودی خود یک رفتار اعتیاد آور تعریف شود یا خیر؟ دراین صورت، کدام یک از فعالیت های اینترنتی برای تعیین یک تشخیص بالینی باید در نظر گرفته شود.

یانگ (1998) برای نخستین بار" اعتیاد به اینترنت " را توصیف کرد و طبقه بندی رفتارهای اعتیاد آور مرتبط با اینترنت را ارائه داد.  از آنجا که بررسی های اخیر نشان داده اند که بازی های به اصطلاح جمعی دارای چندین بازیکن، با افزایش خطر به کارگیری اعتیاد آوراینترنت، یعنی اختلال قماربازی اینترنتی همراه است؛ امروزه علاقه مندی زیادی به بازی های " بر خط " ( آنلاین ) پدید آمده است.

با آنکه بهره گیری مشکل سازاز اینترنت ممکن است فعالیتهای اصلی گوناگونی را در برگیرد، اخیراً پژوهش های رو به رشدی درزمینه اختلال قمار بازی اینترنتی به عنوان یک تشخیص اولیه در بخش سوم راهنمای تشخیصی آماری اختلال های روانی، ویرایش پنجم (DSM-5) آورده شده است. (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013).

همبودی اختلال های روانپزشکی با اعتیاد اینترنتی در بسیاری از بررسی های انجام شده روی جمعیت بیمارارتباط  میان این اختلال را با اختلال بیش فعالی- کمبود توجه، افسردگی، پرخاشگری، علائم وسواس فکری و اختلال های اضطرابی گزارش کرده اند.

اگرچه دربرخی پژوهش های انجام شده  ویژگیهای شخصیتی  را برای نمونه  به عنوان عوامل خطرساز برای ایجاد اختلال اعتیاد به اینترنت معرفی کرده اند، داده های به چاپ رسیده در زمینه اختلال های شخصیتی و ارتباط آن با اعتیاد به اینترنت اندک است.

در یک پژوهش، 21 شرکت کننده را که گزارش  کاربرد بیش از اندازه رایانه در باره آنها شده بود، ارتباط به کارگیری رایانه را  با بیماری های روانپزشکی  مورد بررسی قرار دادند. یافته ها  نشان دادند که 52٪ از شرکت کنندگان در بررسی،  دارای گونه ای اختلال شخصیتی با بالاترین فراوانی به ترتیب دراختلال های شخصیتی مرزی،  خودشیفتگی و ضد اجتماعی بودند.

برناردی و پالانتی (2009) علائم بیماری های مختلف و علائم جداکننده را در بین 15 بیماردچار سرطان و معتاد به اینترنت بررسی کردند و در یافتند که 14٪ از گروه شرکت کنندگان معتاد به اینترنت دارای اختلال شخصیتی مرزی، 7٪ دارای اختلال وسواسی-اجباری و 7٪ آنان دچار اختلال شخصیتی اجتنابی  بودند.

بررسی اخیرنشان داد که گروه معتاد به اینترنت در مقایسه با گروه غیر معتاد، فراوانی های بالاتری در زمینه اختلالات شخصیتی مرزی، خودشیفتگی، اجتنابی و وابسته دارند.

به نظر می رسد که افراد مبتلا به این اختلالات گرایش به اضطراب و ترس دارند (انجمن روانپزشکی آمریکا ، 2013). ناشناس ماندن در برنامه های برخط ، کاربران را قادر می سازد بی آنکه در معرض خطر درگیری های میان فردی و انتقاد شخصی در موقعیت های رو در رو باشند، در جوامع  و فضاهای مجازی شرکت کنند. عزت نفس پایین آنها ممکن است با میزان کنترل شده ای از اطلاعات شخصی ارائه شده در اینترنت و دریافت جوایز ارائه شده در بازی ها جبران شود. افزون بر آن، فرصت بیرون آمدن از تعامل ممکن است امنیت را افزایش دهد.

در یک بررسی نشان داده شد كه افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی دچار اختلالات شخصيتي در مردان و زنان بودند، به ویژه مردان مبتلا به اعتیاد اینترنتی دارای اختلالات شخصیتی  بیشتری در خوشه C در مقایسه  با مردان غیر معتاد بودند. خوشه C شامل اختلالات شخصیتی اجتناب ، وابسته و وسواسی است.