اختلال شخصیتی مرزی با ویژگی ناتوانی در کنترل تکانه ها تا هماهنگی هیجانی مشخص می شود. روشن نیست که آیا اختلال شخصیتی مرزی در بروز خشونت موثر است یا همبودی با سایر مشکلات و بیماری ها سبب بروز پرخاشگری و خشم در مبتلایان به این اختلال شخصیتی می گردد.

در یک بررسی بر روی داده های به دست آمده از دو بررسی سراسری با 14753 مرد و زن در کشور بریتانیا ( بزرگسالان 16 ساله و بالاتر ) به کمک مصاحبه ساخت یافته، اختلال شخصیتی مرزی ارزیابی گردید. میزان خشونت افراد در پنج سال گذشته، از جمله شدت خشونت، فرد قربانی و محل رویداد، برپایه گزارش خود افراد ارزیابی شد.

نتایج نشان دادند که تشخیص مقوله ای اختلال شخصیتی مرزی تنها با فرد بسیار نزدیک ( مانند شریک زندگی یا هم بند ) ارتباط داشته است. ارتباط میان خشونت جدی و منجر به زخمی کردن شریک زندگی، همچنین تکرار خشونت ها با توجه به عواملی هم چون سوء مصرف مواد، اضطراب و اختلال شخصیتی ضد اجتماعی قابل تبین است. اما به هر روی موارد خشم و تکانشی بودن در اختلال شخصیتی مرزی به صورت مستقل با نتایج خشونت ها شامل شدت خشونت، میزان تکرار آن و زخمی کردن، رفتارهای خودکشی و ناپایداری هیجانی، ارتباطی با خشونت نشان ندادند.

تحلیل مقوله ای و ابعادی نشان داد که میان علامت های اختلال شخصیتی مرزی در زنان و مردان و دست زدن به خشونت متفاوت است.

از این رو برای افرادی که تشخیص اختلال شخصیتی مرزی داده می شود، همبودی بهتر می تواند خشونت را تبین کند. اما ویژگی های افراد دچار اختلال شخصیتی مرزی، راه های گوناگونی را برای دست زدن به خشونت در سطح جمعیت عمومی نشان داده است.

تفاوت های جنسیتی در ویژگی های اختلال شخصیتی مرزی و شدت آنها نشان دهنده ساز و کارهای متفاوت زیربنایی نسبت به خشونت است. اختلال شخصیتی مرزی و ویژگی های آن بایستی در مرتکبین به خشونت نسبت به هم بندی ها بیشتر ارزیابی شود.

منبع:
Gonzalez, R.A., Igoumenou, A., et al. ( 2016 ). Borderline personality disorder and vilence in the UK population: Categorical and dimensional trait assessment. BMC Psychiatry, 3:16: 180